Niğde Koyunlu Kasabası Web Sitesi

Sözüm meclisten dışarı;

İnsanlar konuşa konuşa, hayvanlar koklaşa koklaşa.

Anlayana Sivri sinek saz, anlamayana davul zurna az.

Sinek küçük ama mide bulandırır.

Bal olan yerde sinek de bulunur.

Kurt ölür, daladığı ondan önce ölür.

Hangi dağda kurt öldü.

Karaman'ın koyunu sonra çıkar oyunu.

Her koyun, kendi bacağından asılır.

Sürüden ayrılanı, kurt kapar.

Ak keçiyi gören içi dolu yağ sanır.(İç Anadolu Yöresi)

Ak koyunun kara kuzusuda olur.

Kedi uzanamadığı ciğere, mundar der.

Kedi gibi dört ayak üstüne düşer.

Kedi olalı bir fare tuttun.

İt halt yemeye tövbe etmez

İt ürür,kervan yürür.

İti an çomağı hazırla.

İt doyduda, Haydar'a kaldı.

Havlayan köpek ısırmaz.

Akılsız köpeği yol kocatır.

At sahibine göre kişner.

Yaralı atın, tekmesi ağır olur.

El atına binen çabuk iner.

At ölür meydan kalır,yiğit ölür şan kalır.

At olacak tay yürüyüşünden belli olur.

Atın iyisine doru, yiğidin iyisine deli derler.

Gelin ata binmişde, görkü kimin kapıya inmiş....

Atı alan Üsküdar'ı geçti.

El atına binen, çabuk iner.

At binenin,kılıç kuşananın.

Atın ölümü arpadan olsun.(sanırlar)

At ile avrat yiğidin bahtına.

Attan evvel ahıra girer.

At beslenirken, kız istenirken.

Acemi katır kapı önünde yük indirir.

Tay iken oynamadık at olmaz.

Aç tavuk rüyasında kendini darı ambarında görür.

Çok gezen tavuk, ayağında pislik getirir.

Açık yaraya kurt düşmez.

Ağacı kurt, insanı dert öldürür.

Ufak atda, civcivlerde yesin.

Aç ayı oynamaz.

Aç kurt insana saldırır.

Erken öten horozun başını keserler.

Horoz çok olan yerde,sabah geç olur.

Her horoz kendi çöplüğünde öter.

Kaz gelecek yerden ördek esirgenmez.

Her genç kızın gönlünde, yeleli bir aslan yatar.

Kuş tüyünü döker,huyunu dökmez.

Yuvayı dişi kuş yapar.

Kaz gelecek yerden, tavuk esirgenmez.

Kuzguna yavrusu tatlı gelir.

Kargalar sürüyle, kartallar yanlız uçar.

Besle kargayı oysun gözünü.

Kartallar yüksek uçar.

Kafanda kırk tilki dolanır,kırkının kuyruğuda birbirine değmez.

Mektup kuşları alçaktan uçar.

Akrabanın akrabaya ettiğini akrep etmez.

Tatlı dil,yılanı deliğinden çıkarır.

Uyuyan yılanın, kuyruğuna basma.

Denize düşen, yılana sarılır.

Pireyi, deve yapar.

Balık baştan kokar.

İyilik et denize at.Balık bilmezse Halık bilir.

Arı kovanına çomak sokma.

Arı bal yapacak çiçeği bilir.

Kedi gibi dört ayak üstüne düşer.

Kedi olalı bir fare tutabildin.

Kaçan tavşanın eti tatlı olur.

Tavşan yamacı geçti.

Rahat eşek ahırdan çıkmaz.

El elin eşeğini, türkü çağırarak arar.

Adam eşeğinden, kadın döşeğinden belli olur.

Eşşeğe altın semer vurmuşlar,eşek aynı eşek.

Eşeğe gücü yetmeyen semerini döver.

Eşeğini sağlam kazığa bağla.

Eşek kuyruğu gibi ne uzalır ne kısalır.

Eşek kulağı kesilmekle küheylan olmaz.

Eşek hoşaftan ne anlar suyunu içer tanesi kalır.

Ölme eşşeğim ölmede, yonca bitsinde yiyelim.

Allah aptala eşeğini kaybettirir, sonra buldurup sevindirir.

Sen eşek olursan, kim olsa yük yükler.

Eşeğe palan vurmuşlar, eşek yine aynı eşek.

Ya bu deveyi güdersin, ya bu diyardan gidersin.

Deveye sormuşlar; neren eğri?
Nerem doğruki demiş?

Tilkinin dönüp dolaşıp geleceği yer, kürkçü dükkanı.

Çaya su gelene kadar, kurbağanın gözü petler.

Ayıya sormuşlar; ensen niye kalın? Her işimi kendim yaparım da ondan.

DERLEYEN;Zehra Çelik